http://sofiapotari.blogspot.gr/

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Ιπποτικό - Σοφία Πόταρη



Ιπποτικό - Σοφία Πόταρη



Ω! της καρδιάς μου και του νου μου εσύ χαριτωμένη δεσποσύνη!
Υπάρχει όργανο στ’ αλήθεια που μ’ ακρίβεια μπορεί για να μετρήσει
την ανείπωτη χαρά μου την βαθειά, την θάλασσά μου  την αδάμαστη
όταν μ’ αδημονία ψηλαφεί η ανάσα μου τ΄ολόγλυκό σου πρόσωπο;
Κι όταν τα μάτια μου αργά κατηφορίζουνε στο ευωδιαστό σου σώμα
που ξεδιπλώνεται με χάρη ζηλευτή, κύκνου υπερήφανου λαιμός
καθώς γεννιέται μέσα του ωκεάνιο της άνοιξης το φως το γελαστό
κι οι τέρψεις οι γλυκές και οι χαρές οι θείες που αυτό στα μάτια δίνει;
Ποιος είναι εκείνος που μπορεί για να δοξάσει πάνω στο λευκό χαρτί
το γέλιο της καρδούλας μου που ανασκιρτάει κι ολόφωτη ωριμάζει
όπως το μαύρο του Διόνυσου τσαμπί με του έρωτα τη χάρι μεστωμένο
και μυστική κληματαριά ριζώνει στους στήθους σου μέσα τις σπηλιές;
Μα άσε με πάνω σου να γείρω και να ιστορήσω τώρα δεσποσύνη μου
πόσο αλύπητα με τυρρανά η γόνιμη του τρυφερού κορμιού σου η γη
κάθε φορά που σε θωρώ να γλυκογέρνεις στην κλίνη μας τη δροσερή
Με τα μαλλιά λυτά κι αυτό το βλέμμα σου που ξέρεις πως με λιώνει!
Πανώρια της  καρδιάς μου εσύ, κυρά ηλιογέννητη, άκου τον δούλο σου
και το γλυκό τραγούδι μου που πέπλο σου ακριβό και νεραϊδοφασμένο
θε ν’ αγκαλιάσει με τα δυο χέρια μου μαζί τον κρίνο τον κατάλευκο
που αφειδώλευτα οι Θεοί ομορφοσμιλέψανε και  σου χαρίσαν σώμα!





2 σχόλια: