http://sofiapotari.blogspot.gr/

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Εξομολόγησι προς την αιώνια γυναίκα– Σοφία Πόταρη

εξομολόγησι προς την αιώνια γυναίκα– Σοφία Πόταρη




















Όταν στο στόμα σου
τσόφλι ραγίζω
κι όταν στο στήθος σου
γάλα δακρύζω
πονώ               
πόνο αχνιστό
πόνο άγιο
σειρήνα εσύ της θλίψης μου
μάντισσα των δακρύων μου


painting, by Yuri Klapuh 1963-





Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Έρωτας στο θερινό σεληνόφως – Σοφία Πόταρη


Είπες

πεινώ! ετούτη τη χρυσή κι ολόλαμπρη σελήνη
που στρογγυλήν υπόσχεση το κύμα καταπίνει.

Είπα

διψώ! την ασημόχαρη κι ατίθαση αρμύρα
που φεγγαρίσια θάλασσα το σώμα μου επλημμύρα.

Σε στρώμα γείραμε γλυκό με βελουδένια φύκια,
προσκέφαλο είχαμε βυθού κοράλλια κι αρμυρίκια.

Στα στήθια μου κολάστηκες, σελήνη αφρισμένη,
στο στόμα σου ασώτεψα, θάλασσα θαμπωμένη...







Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Μηλίτσα – Σοφία Πόταρη

Μηλίτσα – Σοφία Πόταρη





Μηλίτσα μου ανθοστόλιστη, μικρή περδικομάτα,
ο τόπος σειέται και ριγά σαν ροβολάς τη στράτα.
Με τ’ αλαφρό ποδάρι σου και το λευκό σου χέρι,
πατείς με και σκοτώνεις με με δίκοπο μαχαίρι.
Μηλίτσα μου γλυκόστηθη και ηλιοβαφτισμένη,
έλα ν’ αλλάξουμε φιλιά μετά το μεσημέρι!
Τη στάμνα βάστα αδειανή , τη ρόκα με τ’ αδράχτι
κι έλα χαρά μου όμορφη στου ποταμού την άκρη.
Ν’ αγαπηθούμε σαν πουλιά, να πέσουμε σαν κάστρα
χρυσαετοί στον ουρανό να λάμψουμε σαν τ΄άστρα.


πίνακας, Σοφία Βλάχου





Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

ένα τραγούδι για τη μηλιά – Σοφία Πόταρη




Με το χέρι μου τραβάω της μηλιάς δροσό κλαδί
και το πρόσωπό μου κρύβω σε ολάνθιστο τσαμπί.
Ω, τί άρωμα, τί χρώμα, τί της φύσης ομορφιά!
Λαμπροφορεμένη νύφη που χορεύεις στο βοριά.

Ω, του Ήλιου θυγατέρα, της Σελήνης αδερφή,
γείρε λίγο να μυρίσω των ανθών σου την πνοή.
Κι όταν με γλυκοζαλίσεις και δικό σου με κρατάς,
χάρισέ μου τα φιλιά σου που στα μήλα σου φυλάς!