http://sofiapotari.blogspot.gr/

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Της Λένης – Σοφία Πόταρη













Οι ουρανοί μαυρίζουνε, τα σύγνεφα στενάζουν,
οι στέρνες ξεραθήκανε κι οι νερομάνες βράζουν
ο ήλιος εσκοτείνιασε και το φεγγάρι εκρύβη,
 τ’ άνθια εμαραθήκανε και το αηδόνι εθλίβη
η μαυρομάνα που θρηνεί και τα μαλλιά μαδάει
σα νύφη την Ελένη της στην εκκλησιά την πάει.
-Λένη μου, μαυρολένη μου και μαυροθυγατέρα
για πού πααίνεις κόρη μου ετούτη την εσπέρα;
-Γω πάω στον αρρεβώνα μου, γω πάω στον καλό μου
στο σπίτι το νυφιάτικο να στρώσω το προικιό μου
ν΄αλλάξω τ΄άσπρο νυφικό, να στολιστώ στα μαύρα
ψωμί να βγάλω και κρασί σ’ αραχνιασμένη τάβλα,
τα πανεθύρια μου κλειστά κι η πόρτα αμπαρωμένη
ήλιος να μη με ματαϊδεί, στη μαύρη γης χωμένη.                 
     


     



Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Ερωτικό - Σοφία Πόταρη



Ερωτικό - Σοφία Πόταρη   



Ξυπνάς, γυμνό μου φεγγαρίσιο νυχτολούλουδο!
Δυο πεταλούδες τα ματόκλαδά σου κυνηγιούνται,
το στόμα σου, κεράσι δαγκωμένο, στάζει...
Αηδόνια ερωτεύονται πάνω στα στήθια σου,
ραμφίζοντας βασιλικούς και μαντζουράνες!
Πόση ομορφιά, πιο πολύ από τούτη τώρα
μπορείς, ώ Άνοιξη, εσύ να υποσχεθείς;