http://sofiapotari.blogspot.gr/

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Der Vampir - Heinrich August Ossenfelder



Der Vampir - Heinrich August Ossenfelder



...Και καθώς εσύ γαλήνια θα κοιμάσαι εδώ
αθόρυβα εγώ κοντά σου θα συρθώ
τη ζωή σου για να πάρω και το αίμα σου να πιώ
και έτσι εσύ θα σπαρταράς για μένα
κι έτσι εγώ θα σε φιλώ
και το κατώφλι του θανάτου θα διαβείς
με κρύο τρόμο, από μένα σαν αγκαλιαστείς
και ένα τελευταίο μόνο θέλω να μου πεις
πρίν μαζί σου να πετάξω
ποιά της μάνας γοητεία θα σου δείξει
αυτά που εγώ μπορώ να σου διδάξω;


 And as softly thou art sleeping
To thee shall I come creeping
And thy life's blood drain away
And so shalt thou be trembling
For thus shall I be kissing
And death's threshold thou' it be crossing
With fear, in my cold arms
And last shall I thee question
Compared to such instruction
What are a mother's charms? 


Μετάφρασις - Απόδοσις: Σοφία Πόταρη

Painting, "The Death and the Maiden"
by George Clark Stanton, 1831






Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Το δωμάτιο - Σοφία Πόταρη


Το δωμάτιο - Σοφία Πόταρη





Το δωμάτιο ήταν γλυκά φωτισμένο στο απαλό και μυστηριακό ημίφως του δειλινού. Ήταν μεγάλο, ευρύχωρο, ζεστό και φιλόξενο, έτσι όπως ταιριάζει στο δωμάτιο εκείνο που φιλοδοξεί και επιτυγχάνει να κερδίσει τον θαυμασμό του φιλοξενουμένου και την απόλυτη επιθυμία του να το κατοικήσει, να το χαρεί, να εισχωρήσει σε κάθε μικρή γωνίτσα του και να επιτρέψει στους πόρους των τοίχων και στις ίνες των υφασμάτων να εισπνεύσουν και να απορροφήσουν το άρωμα της σάρκας και της ψυχής του.

Τόσο όμορφο και βελούδινο δωμάτιο!

Τα έπιπλα ήταν αντίκες, όμορφα, παλαιά, πολύτιμα. Τα καλογυαλισμένα ξύλα φωσφόριζαν στο γλυκό φως, οι πόροι τους, μάτια που παρακολουθούσαν αχόρταγα τη σκια της και αυτιά που συνελάμβαναν τον ήχο των βημάτων της.  Πολύτιμα κρυστάλλινα βάζα και επιβλητικά κηροπήγια στόλιζαν τα όμορφα τραπεζάκια με τις θαυμάσιες χειροποίητες μαρκετερί, ενώ στην άκρη της μεγάλης κομότας, αναπαυόταν ένα υπέροχο λαβομάνο από παλαιά, εξαιρετικής ποιότητας  αγγλική πορσελάνη, γεμάτο νερό, που μοσχοβολούσε

Τι άρωμα!… Τι να ήταν;

Το χειροποίητο, μεταξωτό χαλί Περσίας, ένα θαυμάσιο διπλόκομπο Nain Ardebil, προσέφερε μια μοναδική, πρωτόγνωρη εμπειρία αφήςΕισήλθε με γυμνά πόδια στο δωμάτιο αυτό, περπατώντας πάνω στο υπέροχο κατακόκκινο χαλί πολύ αργά, πολύ ευλαβικά, κρατώντας και την αναπνοή της, έτσι ώστε να μην αποσπασθεί από οτιδήποτε άλλο και να είναι σε θέσι να αντιληφθεί κόμπο κόμπο τη δροσιά των φύλλων που έθρεψαν τους μεταξοσκώληκες, να νιώσει στα χείλη της τις δροσοσταλίδες και να μυρίσει το γλυκό άρωμα της γαρδένιας, που τους συντρόφευε και τους ενέπνεε να παράξουν εκατοστό το εκατοστό κάθε απαλή ίνα του πολύτιμου μεταξιού.

Το δωμάτιο απέπνεε ένα μυστηριώδες άρωμαγλυκό και μεθυστικόη εισπνοή του προκαλούσε γλυκειά ζάλη…παρέλυε

Το κρεβάτιστο κέντρο

Ήταν ένα μεγάλο κρεβάτιβαρύ, όμορφο…προκλητικά θελκτικόΤο κεφαλάρι ήταν από ξύλο καρυδιάς, με πανέμορφα νερά και πολύτιμους ιριδισμούς. Βαριά υφάσματα σε γλυκό τριανταφυλλί εναλάσσονταν με ελαφρύτερα, σε σάπιο μήλο και γλυκό ιβουάρ, φέρνοντας τις ελπιδοφόρες δονήσεις της Άνοιξης αλλά και τις ραγισμένες νότες του ΦθινοπώρουΠόσο παράξενο! Άνοιξη και Φθινόπωρο μαζίκυριαρχούσαν και ξεχείλιζαν μέσα από όμορφους φραμπαλάδες και καλοραμμένα βολάν. Δίπλα, το μικρό στρογγυλό κομοδίνο με την ανθοστήλη από παλαιό, διαυγέστατο  κρύσταλλο Βουργουνδίας.  Ποιος ξέρει τι μακρύ ταξίδι έκανε, με πόση φροντίδα και προσοχή τυλίχτηκε σε χαρτί και ύφασμα για να προστατευτεί και να φτάσει ακέραια στην τωρινή της θέσι! Στεκόταν υπερήφανη, σίγουρη για την αξία της και την υπεροχή της, φιλοξενώντας ένα μεγάλο μπουκέτο από ευωδιαστές γαρδένιες.

Το άρωμα

Και το πολύ μαλακό κρεβάτι με τη βελουδένια αίσθηση…που ευωδίαζε γαρδένιατην είλκυε ακατανίκητα, την τραβούσε, την μαγνήτιζε

Κάθισε διστακτικά στην άκρη του, με το δεξί χέρι προτεταμένο, να γλιστράει απαλά, χαϊδεύοντας τα πολύτιμα υφάσματα. Τι αίσθηση! Ευδαιμονία, θέλξη, που κατακτούσε και κέρδιζεΞάπλωσεάφησε το σώμα της απαλά να πέσει πίσω, απολαμβάνοντας την αίσθηση της εκούσιας απώλειας του εαυτούτης  παράδοσηςτης υποχώρησης μέσα σε μια πράσινη λίμνη γεμάτη με ευωδιαστά νούφαρα! κι ο ύπνος ερχόταν να την πάρεισαν μια ποθητή σκιά, όπως ακριβώς η δροσερή σκιά που αποζητά κανείς το καλοκαίρι, ύστερα από την πολύωρη έκθεση στον καυτό ήλιοτο κόκκινο χαλί ήταν πλέον μια κατακόκκινη φλόγα, αστραφτερή, φωτεινήευωδίαζε τόσο πολύ, κυριαρχούσε, την έπνιγε, την μεθούσεαφέθηκε να βουλιάζεινα βουλιάζει όλο και πιο πολύ μέσα στο μαλακό και ευωδιαστό αυτό στρώμαστην κατακόκκινη αγκαλιά τουη Άνοιξηοι ιριδισμοί του φωτός που επέστρεφαν στα μάτια της φιλτραρισμένοι και πολλαπλασιασμένοι μέσα από τα διαυγή κρύσταλλα, γλύκαιναν τον ενδόμυχο φόβο, γλιστρούσαν σαν το μέλι πάνω στην πληγή. Οι γλυκείς ήχοι του Φθινοπώρου έφταναν στα αυτιά της κρουστοί και καθαροίαν και είχε την αίσθηση ότι προέρχονταν από τα βάθη ενός αρχαίου δάσουςαπό τους ρόζους του ξύλου, από τους κόμπους του χαλιούαπό το τραγούδι της γαρδένιαςξαφνικά, μια λάμψη φώτισε το ζαλισμένο νου της! Το φωςο ήχοςδιαχέονταν σε άρωμα!…Προσπάθησε να κρατηθεί από κάποιο αόρατο στήριγμα, απλώνοντας τα χέρια μπροστά, ανοίγοντας τα μάτια, προσπαθώντας να φωνάξειΠνιγότανβογγούσε, σφάδαζε, λυσσούσεσαν άνθρωπος που πνίγεται στο νερό και ασφυκτιά και προσπαθεί να κρατηθεί στην επιφάνειαω! πόσο γλυκειά είναι η ανάσα που φουσκώνει τα πνευμόνια με αέρα και ζωή, πόσο λατρευτό το φως του ήλιου που γεμίζει ελπίδα την ψυχή!

Μάταια! Πνιγόταν, παρέλυε, βούλιαζε όλο και περισσότερο, χανόταν, ο πράσινος βυθός την κατάπινε χωρίς οίκτοοι κατακόκκινες φλόγες την περιέζωναν χωρίς έλεοςτην κατάπινανμέχρι που εξαφανίστηκεχάθηκε

Το δωμάτιο ήταν ήσυχοβουβό στο ημίφωςευωδίαζε

Το μεγάλο, παλαιό κρεβάτι δέσποζε στο κέντρο.

Εκεί που πριν υπήρχε το σώμα της, στη λακούβα που άφησε πάνω στο μαλακό στρώμα, έμεινε ένα απαλό, αχνοκίτρινο ίχνος, που ανέδυε ένα γλυκό, μεθυστικό άρωμαγαρδένιας….