http://sofiapotari.blogspot.gr/

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

Πόνος – Σοφία Πόταρη







Πόνος – Σοφία Πόταρη




















ένα κορμάκι ξυλιασμένο στου δρόμου τη στροφή
παρατημένο στέκει, ελεεινό και ματωμένο
κουφάρι ζώου ξέπνοου παραδίνει την ψυχή

μια γάτα, ζωάκι ταπεινό και περιφρονημένο
τροφή σαν έψαχνε να βρει το πρόλαβε ο χάρος
φτωχό! άλλο δεν είχε απ’ το να ζει αλαφιασμένο

κόσμος γύρω βιαστικά περνά κι αδιάφορα θωρεί
κάποιοι το βλέμμα τους αλλού με αηδία στρέφουν
μια γυναίκα γελαστή, ανέμελα μονολογεί

κανείς το δράμα της ψυχής που βγαίνει δεν το νιώθει
στην άσφαλτο που μ’ αγωνία άγρια χτυπιέται
κάπου, γατάκια καρτερούν το στήθος που τα θρέφει

και λαχταρούν της μάνας τη γλυκύτατη αγκαλιά
πλάσματα πόσα, πόσα στη γη κορμάκια τρυφερά!
πώς να τους πεις πως η αγάπη πέταξε μακριά;





Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

της Πόλης - Εάλω η Πόλις, Σοφία Πόταρη

της Πόλης - Εάλω η Πόλις, Σοφία Πόταρη













βαρύς βογγάει ο ουρανός και κλαίει ξαρματωμένος
καρφιά τ' αστέρια γίνονται και το φεγγάρι βέλος
το άγιο σώμα σπαρταρά, ματώνει και ξεπνέει
επήρα την την Πόλιν μας, κι ο αετός μας κλαίει

της εκκλησιάς το ιερό οι σκύλοι μαγαρίζουν
κορμιά κλαδεύουν και πατούν, κεφάλια τα θερίζουν
κρύψου φεγγάρι τ’ ουρανού κι εσείς πουλιά σωπάστε
επήρα την την Πόλι μας, το θρήνο μας κοπάστε

το κλάμα και το αίμα μας ποτάμια να σας πνίξουν
μαύρες φουσκώνουν θάλασσες, μαύρο βυθό θ΄ανοίξουν
μαύρο υφαίνουν σάβανο που πάνω σας θα πέσει
επήρατε την Πόλι μας και ποια καρδιά ν’ αντέξει;

θαρθούνε χρόνοι και καιροί που πάνω σας θα ρίξουν
τα Άγια που πατήσατε κατάρες να σας πνίξουν
στοιχειά οι νεκροί που δεν ξεχνούν κι αιώνια ματώνουν 
στης Βασιλεύουσας τη γη ήλιο χρυσό θα υψώνουν