http://sofiapotari.blogspot.gr/

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Μνήμη – Σοφία Πόταρη





Μνήμη – Σοφία Πόταρη

























φιλήδονη βλασταίνει η μνήμη στου Ληθαίου
τις βαθύσκιες ρεματιές τις αυγουστιάτικες
γυναίκα ολόγυμνη, παλεύει στου ωραίου

ίδρω το πυρό κρεβάτι, πληγιάζει ωραία πληγή
και προσκαλεί του εραστή το φουσκωμένο σάλο
τον εραστή προσμένει πάνω της για να χυθεί

Δίας μανιασμένος, ταύρος φοβερός ή ευγενική
βροχή, ερωτιδέας στοργικός, αδιάφορο της είναι 
πώς θα ρθεί. τ’ αλάτι του μονάχα θέλει στην πληγή




Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ενηλικίωσις– Σοφία Πόταρη

ενηλικίωσις– Σοφία Πόταρη




















σαν φυλλαράκι  τρυφερό θροϊζει η καρδιά σου
νιόβγαλτο κληματόφυλλο λιγάκι πριν την μπόρα
σαν το τσαμπί που σκιάζεται το θερινό του  μέστωμα
κι αναρριγά σαν έρχεται του τρύγου του η ώρα

λαφίνας γλυκομέρωτης τα μάτια σου αλυχτάνε
έτσι καθώς τον πόθο μου μυρίζεις στο σκοτάδι
του βάθους μας τ’ανείπωτα είναι που μας κρατάνε
ο έρωτας κι ο θάνατος του Άδη είναι μεράδι

κατοίκησε το είναι μου γλυκό μου ανεμοβρόχι
και μην φοβάσαι το φιλί, μην σκιάζεσαι το χάδι
της ομορφιάς απάγκιασμα στου κόσμου την οπώρα
το θερινό μας μέστωμα φωτίζει το σκοτάδι





painting by Louis Welden Hawkins
1849–1910


Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Του Παπαφλέσσα– Σοφία Πόταρη



Του Παπαφλέσσα– Σοφία Πόταρη














αχ ποταμέ μου εσύ καλέ με τ’ ασπροχαλικάκια
με τα κρυστάλλινα νερά, τα γάργαρα ρυάκια
εσύ που  όρη και βουνά με πεδινά μονοιάζεις
σαν με ζωή κελαρυστή τα κρύφια τους μπολιάζεις
που βράχους σκάφτεις και τρυπάς και δέντρα ξερριζώνεις
και τα προικιά της λυγερής λευκαίνεις και μυρώνεις
πες μου καλέ μου ποταμέ γιατί  είσ’ ανταριασμένος
γιατί λιθάρια και γκρεμά βαράς φουρτουνιασμένος;
-σήμερα μέρα θλιβερή, σήμερα μέρα μαύρη
σήμερα τρύπα το ζουδί ν’ αναπαυτεί  δε θάβρει
μοιρολογιέτ' η Πολιανή κι η Μεσσηνία μαυρίζει
τι ο ήλιος εβασίλεψε κι άλλο δε θα φωτίζει
ο Παπαφλέσσας έπεσε στη ράχη στο Μανιάκι 
κι απάνω στο ταμπούρι του κλαίει  μαυροπουλάκι