http://sofiapotari.blogspot.gr/

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Αγάπη – Σοφία Πόταρη

Αγάπη – Σοφία Πόταρη



























Η αγάπη γλείφει το κορμί, το γλυκοκαλλιγώνει,
σαν αλογάτου πέταλο σε μάστορα το χέρι.
Μεράκι βάνει σε φτιαξιάς καλούπι δίχως ταίρι
και το βαράει στ’ αμόνι του και τ’ ασημοκαρφώνει.

Και σαν βαστά το τέλειο κι ομορφοστολισμένο,
ασήμι χύνει τη χαρά, χρυσάφι την ορμή του,
στ’ αλόγου την περπατησιά αχνάρι την ψυχή του,
όπου πατεί κι όπου σταθεί να το ’χει γνωρισμένο,

πως νύχι του και σίδερο φιλιούνται αγκαλιασμένα,
σα χώμα σημαδεύουνε και πέτρα και χορτάρι,
έτσι που σιδερόνυχο να λες είν’ το ποδάρι.
Σάρκα και μέταλλο μαζί μ’ έρωτα φιλιωμένα.

Αγάπη βάρος το λυγάς και το κορμί ανθρωπίζεις,
πέταλο κείνο θαυμαστό κι εσύ τ’ ασημοκάρφι.
Και σαν η λιθαριά ογρή στο σίδερο θε νάρθει,
ξανά καλοστεριώνεσαι και Πήγασσος ορμίζεις!






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου