http://sofiapotari.blogspot.gr/

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Τριαντάφυλλο παράξενο – Σοφία Πόταρη

Τριαντάφυλλο παράξενο – Σοφία Πόταρη

























Σε κήπου την ζεστή αγκαλιά, σ’ αφροσκαμμένο χώμα,
ξυπόλυτη περπάτησα μεσημεριού το γιόμα.
Είναι τα λούλουδα χρυσά και μυρωμένη η μέρα,
μα μένα η καρδούλα μου σαν κάτι να ζητάει…
Ελάφι ανήσυχο η ματιά πού ‘τρεχε πέρα ως πέρα,
κι ένα αγκαθάκι άγνωστο την απαλοκεντάει.
                 
Γεράνια μ’ αγκαλιάζανε και γιασεμιά μ’ αγγίζαν
κι οι μενεξέδες σιωπηλοί ύπνο γλυκό μου φέρνουν.
Απάνω μου μπλεκόντουσαν, τα ρούχα μου ξεσκίζαν,
περικοκλάδες πλανερές, στα πόδια φιδοσέρνουν…

Λαλεί του κήπου η χαρά με τ’ αηδονιού την γλύκα
και μες στο αίμα μου κυλά ο έρωτάς τους προίκα.

Σε μια του κήπου ανωμεριά, κατεβασιάς το ρέμα,
θρέφει μονάχο κι ακριβό τριανταφυλλιάς βελούδο,
κόκκινο, λαμπροστόλιστο, σαν βασιλιά το στέμμα
κι όλου του κήπου η ομορφιά κάστρο λογιέται φρούδο.

Σκοτείνιασαν τα μάτια μου και  πόνεσε η καρδιά μου,
τ’ αγκάθι του γαντζώθηκε σκληρά στα σωθικά μου.

Τριαντάφυλλο παράξενο από ουράνια βάθη,
στα στήθια μου σαρκώθηκε θηρίο φλογισμένο.
Κι απ’ της αγάπης το πολύ, μας έσφαξε τ’ αγκάθι
και γλυκοκοιμηθήκαμε θάνατο βελουδένιο.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου